.

~~~

In de jaszak omsloten haar vingers het koude metaal van een ouderwetse ijspriem.
Ze had hem jarenlang bij haar grootouders in het drankenkabinet zien liggen en er dikwijls mee gespeeld. Toen ze ouder werd had ze haar grootvader lief aangekeken en hem gevraagd of zij die priem mocht hebben.
‘Wacht daar maar even mee tot ik dood ben,’ had hij gezegd. ‘Ik zal hem opgeven als erfstuk en er een brief bij doen met een stukje geschiedenis over dat ding.’ Uiteindelijk had Jessica haar grootvader net zolang om zijn hoofd gezeurd en hem overtuigd alvast een stukje te vertellen.
Geheimzinnig had hij haar aangekeken en verteld over de eerste man van oma, zijn vrouw.

Jessica had haar wenkbrauwen omhoog getrokken en hem verbaasd aangekeken. Dat kon toch niet? Hij was toch haar grote liefde geweest?
‘Ja,’ had opa gezegd, ‘dat was ook wel zo, maar iemand anders moest daarvan overtuigd worden. En dat heb ik gedaan.’
‘Heb je die man ermee bedreigd?’ vroeg Jessica. Haar grootvader had haar betekenisvol aangekeken.
‘Gestoken?’
Opa zei niets.
‘.. ver.. vermoord??’
Hij legde zijn wijsvinger op zijn lippen en maakte een sussend geluid.
‘Als het ooit eens tegen zit, Jes,’ zei hij heimelijk, ‘dan kan dit ding je beste vriend zijn. Maar… gebruik hem wijs. Er hangen consequenties aan vast. Eenmaal gebruikt kun je niet meer terug.’
Ze had zich speciaal gevoeld, dit te weten, een geheim wat hij al zolang met zich meedroeg. Ze had haar grootvader omhelst en in zijn oor gefluisterd dat ze blij was dat hij haar in vertrouwen had genomen…

En nu stond ze hier, in de kamer bij Arjan, de man waar ze eens zoveel van had gehouden, die ze aanbad… maar die niet langer de hare wilde zijn. Hij maakte zich los van haar mond en keek haar een beetje beduusd aan.
‘Niet doen, Jes,’ zei hij. Zijn stem klonk schor. ‘Ik was juist zo blij dat je eroverheen was, over ons. Dat je begrijpt dat ik met Marloes verder wil.’
‘Tuurlijk begrijp ik dat,’ zei Jessica en probeerde zo luchtig mogelijk te klinken. Haar hand omsloot de ijspriem in haar jaszak nog steviger en terwijl ze dat deed voelde ze de stroperige substantie op de priem tussen haar vingers door glijden. Het was nog steeds een beetje warm en het versterkte haar gevoel van overwinning.
Tsss… Marloes was al verleden tijd. Die lag heel misschien nog naar adem te happen op het hoogpolige tapijt van haar appartement. God, wat had ze liggen gillen en spartelen. Als een speenvarken, rijp voor de slacht.
Ze had gedacht dat één keer steken wel voldoende zou zijn, maar dat mens bleef maar ademhalen en voor haar wegkruipen. Uiteindelijk had ze 26 keer gestoken. Toen begonnen de bewegingen van Marloes wat af te nemen. Godzijdank, had ze gedacht, terwijl ze Marloes aan haar voeten  terug de kamer in had gesleept, want dat steken was best afmattend geweest.
Marloes. Wat nou Marloes? Opnieuw bracht ze haar mond naar die van Arjan en kuste hem hartstochtelijk.
© Jolka 2011

 

Dit is mijn tweede deel op Weerzien – 1 door Peter Pellenaars

Schrijf een vervolg van tussen de 250 en 750 woorden, plaats het op je weblog met een link naar het vorige blog en laat het mij (Peter Pellenaars) weten (via een comment onder Weerzien 1 of via een mail aan peterpellenaars@me.com) zodat ik vanuit hier naar je blog kan linken.
Plaats zelf ook de oproep tot vervolg onder je blog en hopelijk wordt dit verhaal dan de start van een vervolgserie die zal uitwaaieren over het internet. 

Voorwaarde: je mag maar één keer een bijdrage schrijven, maar het verhaal mag zich wel vertakken. Dus je mag best op bovenstaand verhaal een vervolg schrijven wanneer iemand anders dat ook al heeft gedaan. Het betekent gewoon dat het verhaal zich in meerdere richtingen kan opsplitsen. Zo ontstaan hopelijk meerdere parallelle verhalen die verschillend van genre kunnen zijn. Dit geldt ook voor elk vervolg dat verschijnt. Je kunt dus een bijdrage in elk van die opsplitsende verhalen leveren.
Heb je geen eigen weblog, dan kun je je vervolg natuurlijk ook altijd naar mij sturen (peterpellenaars@me.com) en dan plaats ik het hier. 

Meer info en een overzicht van alle verhaallijnen is terug te vinden onder het menu Weerzien.

~~~

.