.

~~~

~ EeNwOoRdEnStRoOmInAcHtEn ~

.. de boom slaat vol weemoed gade hetgeen zich
tegen het avondgloren aan de voet van haar
stam afspeelt tranen druppelen van bladeren tikken op
het dak van het zilveren paard verankerd hun
liefde als de plek waar zij de grond
raakt niet te vermijden sluit ze haar ogen
en weent om zoveel schoonheid dat nimmer haar
ten deel zal vallen proeft hun geur snuift
vol hartstocht het afscheid zo puur doch kort
van duur en wacht vol ongeduld op de
terugkeer van de liefde tussen twee lieden versmolten
van lichaam en geest wenst zij te zijn
als hen en tuurt naar het dode hout
van nog geen enkele meters van haar vandaan
roept zij harder dan hij horen kan verschuilt
zich achter verzonken rode roest in oude liefde..

© Jolka 01-07-’10


Advertenties